Η Μάρω Βαμβουνάκη για την εγγονή της: «Σ’ αγαπώ ψυχή μου»!

Η Μάρω Βαμβουνάκη γεννήθηκε στα Χανιά, όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από δέκα χρόνων ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.

Διαβάζοντας «Το βιβλίο της εγγονής μου» ζήσαμε νοερά όλα όσα ζει η ίδια του τελευταίους μήνες με τον ερχομό της μικρένιας της, της εγγονής της. Ένα βιβλίο που αναβλύζει αγάπη και τρυφερότητα. Ένα βιβλίο που μας δίνει τροφή για σκέψη. Ένα βιβλίο που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, καλύτερους γονείς. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε ήταν για εμάς βάλσαμο ψυχής και την ευχαριστούμε θερμά όλοι εμείς που την παρακολουθούμε, την αγαπάμε και τη διαβάζουμε, όχι μόνο στα βιβλία της, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης…

Το βιβλίο της εγγονής μου 1

Β.Τ.: Είστε μία από τις πιο πολυγραφότατες συγγραφείς στην Ελλάδα με μεγάλη απήχηση στο αναγνωστικό κοινό. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Μ.Β.: Ειλικρινά καθόλου δεν ξέρω…Όπως γεννιέται κανείς με την ακατανίκητη πίεση να τραγουδάει, έτσι κι εγώ ήθελα να γράφω λόγια και ιστορίες. Καλό ή κακό, δε μπορείς να αποφύγεις τέτοιες φυσικές ροπές.

Β.Τ.: Στα βιβλία σας αναφέρεστε στον έρωτα, στην απόρριψη, στη φιλία, στις ανθρώπινες σχέσεις. Αποτελούν προσωπικά βιώματα και σκέψεις δικές σας ή είναι εμπνευσμένα από υπαρκτά πρόσωπα;

Μ.Β.: Σε τρώνε και σε βασανίζουν τα προσωπικά σου πάθη και παθήματα. Αυτά γνωρίζεις, αυτά μπορείς μάλλον να διηγηθείς. Πάντα βέβαια γυρεύω ένα τρόπο, ας πούμε παραβολικό, μισοκρυμμένο, μισοφανταστικό, προκειμένου να μην εκθέτω και να μην εκτίθεμαι. Μα κάπως έτσι νομίζω γράφονται από τους πεζογράφους τα μυθιστορήματα.

Β.Τ.: Το τελευταίο σας βιβλίο έχει τίτλο «Το βιβλίο της εγγονής μου» και είναι ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο. Αποτελεί μια κατάθεση ψυχής;

Μ.Β.: Αυτό όμως, ναι! Αυτό είναι ένα ακριβές αυτοβιογραφικό βιβλίο. Η ιστορία της μικρούλας μας είναι από μόνη της τόσο θαυμαστή και ιερή για μένα που δεν θα μπορούσα να παραλλάξω τίποτα… Ή ατόφια, ή καθόλου!

Β.Τ.: Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο ήταν να γράψετε ένα βιβλίο σαν αυτό; Αισθάνεστε σαν να ξεγυμνώσατε τον εαυτό σας, σαν να εκτεθήκατε λίγο παραπάνω στο κοινό που σας παρακολουθεί, που σας διαβάζει;

Μ.Β.: Πολύ δύσκολο και πολύ εύκολο!…Γιατί τελικά ήταν φυσικό. Ήταν ένα ξεχείλισμα που ήθελε να γραφτεί από μόνο του, του αφέθηκα που να το διαβάσω εγώ, τα παιδιά μου, φίλοι, και το μικράκι μας ίσως μια μέρα. Και όλος ο κόσμος που θέλει μαζί!

Β.Τ.: Ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει έναν άνθρωπο. Εσάς πόσο σας άλλαξε η μικρή Μάρω; Τι έφερε στη ζωή σας ο ερχομός της; 

Μ.Β.: Με άλλαξε; Με άδειασε και με ξαναγέμισε αλλιώς! Δεν με αναγνωρίζω. Ούτε που φανταζόμουν πως μια σταλιά κοριτσάκι θα μπορούσε να είναι τόσο δυναμική, τόσο καταλυτική. Αυτή ακριβώς η έκπληξη είναι που με έκανε να θέλω να τα αφηγηθώ.

Β.Τ.: Διαβάζοντας, όμως, «Το βιβλίο της εγγονής μου» ο αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι αποτελεί και μια μικρή σχολή γονέων. Τι έχετε να πείτε στους νέους ανθρώπους που γίνονται τώρα γονείς;

Μ.Β.: Δεν γινόταν να αποφύγω τον διδακτισμό, όσο και να τον αντιπαθώ δε μπορώ να τον αποφύγω…Έχω εργασθεί σε σχολή γονέων, όπου οι ευθύνες για τα παιδιά είναι τεράστιες, οι συνέπειες λαθών μας τρομερές, κι εγώ από φόβο ήθελα να λέω «πρόσεχε» και «πρόσεχε», και να κάνω ίσως ενοχλητικά κηρύγματα. Χαλάλι τους όμως…
Όσο για τους νέους γονείς, τι να πω; Να γεννούν παιδιά μόνο όσοι είναι πλάσματα που μπορούν να αγαπούν. Μετά, η αγάπη διδάσκει.

Β.Τ.: Μέσα στο βιβλίο καταγράφετε και σκέψεις για την εποχή που ζούμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Είναι κάτι που σας έχει επηρεάσει ιδιαίτερα;

Μ.Β.: Και ποιον δεν έχει επηρεάσει; Εμένα, όχι τόσο η υλική, η οικονομική ταραχή, όσο το τι παράξενα έβγαλε μέσα από τον ψυχισμό του κόσμου. Μια αποκάλυψη! Με μαύρα, πολλά μαύρα, αλλά και κάποια, λίγα, φωτεινά στοιχεία. Όλο εκπλήσσομαι. Σα να μην ξέραμε τίποτα για τον άνθρωπο αισθανόμαστε όλοι αυτή την εποχή…Θέλει χρόνο να κατακάτσει αυτό που ζούμε και να γίνει επίγνωση.

Β.Τ.: Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις, τα πρώτα συναισθήματα των παιδιών σας διαβάζοντας αυτό το βιβλίο και γνωρίζοντας ότι μέσα στις σελίδες του αναφέρεστε σε εκείνους και στην καθημερινότητα τους;

Μ.Β.: Η μαμά το διάβασε αμέσως, αλλά λίγο- λίγο το διάβαζε γιατί έκλαιγε. Ο γιος μου το αναβάλλει. Είπε, αργότερα, θέλει λέει πρώτα να περάσει κάποιος καιρός να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα που λέω.

Β.Τ.: Όταν γράφατε «Το βιβλίο της εγγονής μου» ποιες ήταν οι δικές σας σκέψεις; Τι θα θέλατε να πείτε στη μικρούλα σας όταν μεγαλώσει αρκετά και σας καταλαβαίνει καλύτερα;

Μ.Β.: Σ΄αγαπάω ψυχή μου! 

Β.Τ.: Ένα ρητό λέει: «Του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου». Τώρα που είστε γιαγιά, τώρα που το δικό σας παιδί έγινε γονιός είναι κάτι που το αισθάνεστε πραγματικά;

Μ.Β.: Συνέχεια αυτό συζητάμε απορημένες με τις φίλες μου που έγιναν γιαγιάδες…Πόσο πρωτοφανές είναι τούτο το νέο αίσθημα, αυτή η τρέλα!… Το παιδί μας είναι ισόβιος καημός, ανεπανάληπτη ιστορία. Ένα εγγονάκι όμως είναι ευτυχία απόλυτη, χάρη Θεού, κομμάτι Παραδείσου που πέφτει στο κεφάλι σου!

Β.Τ.: Πριν κλείσουμε θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που μας διαθέσατε και να ρωτήσω ποια είναι τα δικά σας αγαπημένα βιβλία και ποιοι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Ποια είναι εκείνα τα βιβλία που θα προτείνατε στους αναγνώστες που σας ακολουθούν στα κοινωνικά δίκτυα;

Μ.Β.: Κι εγώ σας ευχαριστώ για τις γλυκές ερωτήσεις σας. Όσο για τα βιβλία: Πάντα και πάνω από όλα, ο Ντοστογιέφσκι! Και ο Τολστόη βέβαια. Ο Σαίξπηρ! Οι μεγάλοι Γάλλοι, ο Φλωμπέρ, η Γιουρσενάρ, ο Σταντάλ. Ο Αμερικανός Στάινμπεκ, τα θεατρικά του Τένεσι Ουίλλιαμς. Τα κλασικά έργα είναι λεωφόρος, λεωφόρος ψυχής.

Το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη με τίτλο «Το βιβλίο της εγγονής μου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s