Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο-Δημήτρης Σωτάκης (Review)

Η θάλασσα έμοιαζε με υγρό χαλί,ακίνητη και φιλόξενη,οι βάρκες η μια δίπλα στην άλλη και απέναντι χιλιάδες φωτάκια,μικροσκοπικά σπίτια που έκρυβαν μέσα τους τις ζωές των ενοίκων.Και αυτός είχε αποκτήσει τώρα μια καινούργια ζωή….

Ο Ζέριν, ένας μοναχικός εργένης, ζει σε μια ήσυχη παραθαλάσσια πόλη απολαμβάνοντας την ανέμελη ζωή που του προσφέρει η οικονομική του άνεση. Περνάει τις μέρες του χωρίς κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον, με μοναδική εξαίρεση την ανεξήγητη έλξη του για τη Ρουμανία, για την οποία γνωρίζει πολλά χωρίς ποτέ να την έχει επισκεφθεί. Ξαφνικά μαθαίνει ότι στην περιοχή έχει εγκατασταθεί μια οικογένεια Ρουμάνων και, χωρίς να χάσει χρόνο, τους προσεγγίζει και προσπαθεί να γίνει πολύτιμο κομμάτι της ζωής τους.

Τρελαίνεται και μόνο στην ιδέα ότι η μοίρα τον βοήθησε και του έδωσε τελικά απλόχερα-έκανε πραγματικότητα- τη μεγαλύτερη επιθυμία του ή καλύτερα εμμονή του θα έλεγε κάποιος και του πρόσφερε στο πιάτο μια ολόκληρη οικογένεια Ρουμάνων. Μια οικογένεια η οποία όπως πολλές άλλες ήρθε σαν μετανάστρια σε μια άλλη χώρα, με τη προοπτική μια καλύτερης ζωής.

Ο Ζέριν τους πλησιάζει προσφέροντας στο καθένα αυτό που έχει ανάγκη και που το ξέρει πολύ καλά, αφού έχει μελετήσει τα πάντα. Στον πατέρα Φλάβιου  μια δουλειά, αφού παρά τις καθημερινές του προσπάθειες, παραμένει άνεργος και ανήμπορος να προσφέρει στην οικογένεια του κάτι περισσότερο από τα απολύτως απαραίτητα. Στη μητέρα Ιονέλα αυτά που επιθυμεί μια γυναίκα.  Την ασφάλεια, την σταθερότητα και την οικονομική  άνεση που τόσο έχει ανάγκη για να συνεχίσει τη ζωή χωρίς άγχος και καθημερινή τριβή. Γι’ αυτό και τον ερωτεύεται με πάθος. Παράφορα! Χωρίς τύψεις θα έλεγε κανείς, πράγμα που δεν είναι αλήθεια, τουλάχιστον στην αρχή της σχέσης τους. Ένας αγώνας έρωτα και τρέλας ξεκινά και από τις δύο πλευρές, που αναπόφευκτα οδηγεί σε υπαρξιακές αναζητήσεις και επαναπροσδιορισμό ρόλων.

<<Για να κλέψεις κάτι ,πρέπει ο άλλος να μη το προσέχει πολύ, αλλά ίσως αυτές οι σκέψεις να είναι απλώς η οπτική γωνία ενός άθλιου ανθρώπου , απογυμνωμένου από κάθε ηθική υποχρέωση προς την ίδια τη ζωή.>>

Και τέλος στα παιδιά. Προσφέρει απλόχερα παιχνίδια, γλυκά και μια άγραφη υπόσχεση  να συνεχιστεί όλη αυτή η υλικά γεμάτη ζωή τους και στο μέλλον, με τον ίδιο και ακόμα μεγαλύτερο ρυθμό. Γι’ αυτό και δεν μιλάνε, δεν λένε στο μπαμπά τους για το τι συμβαίνει τα πρωινά που εκείνος λείπει στη δουλειά . Δεν λένε κουβέντα για τις ώρες απουσίας της μαμάς από το σπίτι με το κύριο Ζέριν , ούτε για τις βόλτες τους σαν μια οικογένεια μετά. Για να μη χάσουν  αυτή την πολύτιμη ζωή. Έτσι σιγά σιγά η μορφή του πραγματικού πατέρα σβήνει , σαν να είναι πολυκαιρισμένο μελάνι σε χαρτί.

Ώσπου  η λύση δίνεται από τον ίδιο το Ζέριν , η οποία υποτίθεται ότι είναι προς όφελος όλων.

Ένα μυθιστόρημα για τα μυστικά και τις επιθυμίες του υποσυνείδητού μας, για τη ζωή που ποτέ δεν τολμήσαμε να ζήσουμε και για το πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε ώστε να κατακτήσουμε την ευτυχία.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί απλή και κατανοητή γραφή που έρχεται σε αντίθεση με την αλληγορία που κρύβεται σε αυτή την ιστορία. Κρύβει νοήματα διαφορετικά από αυτά που αφήνει να φανούν κάνοντας μας συνέχεια να μη βαριόμαστε, να θέλουμε να διαβάσουμε τη συνέχεια, βάζοντας μας παράλληλα σε σκέψεις. Σκέψεις για τις σχέσεις των ανθρώπων και για το μέχρι που είναι ικανοί να φτάσουν προκειμένου να έχουν μια καλύτερη ζωή. Από τη σκοπιά που ο καθένας βέβαια θεωρεί μια ζωή καλή.

Ένα βιβλίο εξαιρετικό που θα μπορούσε να είναι μια αστυνομική ιστορία, αλλά δεν είναι. Θίγει κοινωνικά ζητήματα με σοκαριστικό τρόπο. Όλοι οι χαρακτήρες υπάρχουν στη πραγματική ζωή και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Άνθρωποι που θα κάνουν τα πάντα για να έχουν αυτό που θέλουν και άνθρωποι που θα σιωπούν και συνειδητά θα είναι θύματα.

Στη τελική κάποιος απ’όλους τους χαρακτήρες αντιστοιχεί και σ’ εμάς!!!


Το βιβλίο του Δημήτρη Σωτάκη «Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s