Πηλιορείτικο γαϊτανάκι-Άρτεμις Παπανδρέου (Review)

«Οι στιγμές ήταν μοναδικές! Στιγμές αγάπης, η οποία ήταν διάχυτη σ’ ένα ελληνικό σπίτι. Έτσι είναι η Ελλάδα μας. Μία και μοναδική χώρα στον κόσμο! Για την αγάπη των ανθρώπων της, για τα αληθινά τους αισθήματα, για την αγάπη τους προς την οικογένεια τους!»

Τι να πεις για αυτό το βιβλίο; Τι να πεις για τη γυναίκα που το έγραψε; Ότι και να πεις θα είναι λίγα μπροστά στο μεγαλείο του. Μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής της. Γιατί η Άρτεμις Παπανδρέου στο βιβλίο της «Πηλιορείτικο γαϊτανάκι» κατέθεσε πραγματικά την ψυχή της. Την άνοιξε διάπλατα και τη μοιράστηκε με όλους εμάς.

Γνωρίζοντας την από κοντά βλέπεις έναν άνθρωπο χαμογελαστό, γεμάτο ζεστασιά και καλοσύνη αλλά και γεμάτο αγάπη. Έναν άνθρωπο που μεγάλωσε μέσα σε μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια. Την ιστορία αυτής της οικογένειας, του παππού της συγκεκριμένα, την κατέγραψε μέσα στις σελίδες του βιβλίου της και μαζί κατέθεσε κι ένα μέρος του εαυτού της. Τη λατρεία της και την αγάπη της για τον Θόδωρο Παπανδρέου, τον αγαπημένο της παππού. Και αυτό ξεχειλίζει σε κάθε του σελίδα. Η περηφάνια που τη διακατέχει για αυτόν τον άνθρωπο. Που να την ακούσετε να μιλάει κιόλας για εκείνον. Φωτίζεται όλο της το πρόσωπο… Χαμογελούν τα μάτια της… Ευφραίνεται η καρδιά της…

Το «Πηλιορείτικο γαϊτανάκι» είναι ένα βιβλίο που μυρίζει Ελλάδα! Όλες οι αισθήσεις εγείρονται από την καθαρά λογοτεχνική γραφή της συγγραφέως που σε ταξιδεύει στα καλντερίμια των χωριών του Πηλίου και στην πανέμορφη πόλη του Βόλου. Η ιστορία δύο οικογενειών και μια χώρας που βόγγηξε κάτω από την απειλή του πολέμου. Που είδε τα παλικάρια της να χάνονται στο βωμό της θυσίας για τη σωτηρία του έθνους. Να γυρνάνε λειψά και καταπονημένα από τα χαρακώματα και τις αιχμαλωσίες. Να παλεύουν να ορθοποδήσουν πριν ξεσπάσει ξανά ο πόλεμος. Ματωμένες γενιές, όπως τις περιγράφει η ίδια η Άρτεμις Παπανδρέου, που κατάφεραν να επιβιώσουν μέσα από τις κακουχίες της ζωής με υψωμένο το κεφάλι και πάλεψαν για να είναι ελεύθεροι.

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου ζωντανεύουν η ιστορία της Ελλάδας, οι παραδόσεις της, τα ήθη και τα έθιμα της. Σαν ένα γαϊτανάκι που τυλίγεται και ξετυλίγεται υπό τους ήχους της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής χορεύουν γύρω του οι ήρωες της ιστορίας που έπλασε η Άρτεμις Παπανδρέου αποκαλύπτοντας τις πτυχές των εαυτών τους μέσα από γεγονότα που ανήκουν καθαρά στη μυθοπλασία αλλά και γεγονότων που έχουν καταγραφεί στις μνήμες του μυαλού της ίδιας και των συγγενών της. Πρόσωπα που εξυπηρετούν τη ροή της αφήγησης και γεννήθηκαν αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό αλλά και πρόσωπα που σκιαγραφούνται με βάση τη ρεαλιστικότητα που τα διακατέχει, καθώς υπήρξαν στην πραγματικότητα, ακροβατούν μεταξύ μυθοπλασίας και καταγραφής της ιστορίας της Ελλάδας στα πέτρινα χρόνια των Βαλκανικών, του Μεγάλου Πολέμου, του ’22, της Μεταξικής Δικτατορίας, της κατοχής.

Το ιστορικό κομμάτι του βιβλίου είναι το κομμάτι που έμεινε αναλλοίωτο στο χρόνο και αναγκαίο να αναφερθεί καθώς μέσα του μεγάλωσαν οι ήρωες του βιβλίου και πήρε σάρκα και οστά η πλοκή της ιστορίας τους. Δοσμένο σωστά μέσα στο ξετύλιγμα της αφήγησης δεν κουράζει τον αναγνώστη αλλά του δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσει ιστορικά γεγονότα βλέποντας τα από μια πιο προσωπική σκοπιά. Οι περιγραφές τους σοκάρουν αλλά και συγκινούν τους αναγνώστες και τους μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή κάνοντας τους κοινωνούς της σε ένα ταξίδι στο χρόνο.

Πέρα από την Ιστορία όμως οι ήρωες του βιβλίου είναι άνθρωποι με συναισθήματα που ζουν με όλο τους το είναι τον έρωτα, το πάθος, την αγάπη, τον πόνο, τη ζήλεια, τη θλίψη σε μια διαδρομή ζωής μέσα από τη δίνη πολιτικών και κοινωνικών ανακατατάξεων και αναταράξεων που παλεύουν να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα τους. Όνειρα για το μέλλον τους όπως κάνουμε όλοι οι απλοί άνθρωποι. Όνειρα που βρίσκουν χώμα και νερό για να ανθίσουν ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.

Η Άρτεμις Παπανδρέου μας ταξιδεύει στην Ελλάδα του χθες για να θυμηθούμε ιστορικά γεγονότα που λησμονήθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και παράλληλα παντρεύει την πραγματικότητα με τη φαντασία δίνοντας μας ένα πολύ δυνατό ανάγνωσμα. Το ταξίδι ξεκινά το 1910 και καταλήγει στο τέλος της κατοχής. Τέσσερις γενιές κάνουν το πέρασμα τους μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αφήνοντας το δικό τους αποτύπωμα όπως ακριβώς άφησε σε εκείνους το ματωμένο αποτύπωμα της η Ιστορία… Με τις πληγές τους ανοιχτές ή επουλωμένες προχωρούν στον χρόνο με σύμμαχο τους μόνο την αγάπη. Για την οικογένεια τους, για τους συνανθρώπους τους, για την πατρίδα τους.

Το «Πηλιορείτικο γαϊτανάκι» είναι ένας φόρος τιμής σε έναν άνθρωπο που η ιστορία του υφάνθηκε στον αργαλειό του χρόνου για να κοσμεί τις μνήμες τις δικές μας αλλά και της ίδιας της συγγραφέως. Είναι η ιστορία μιας ζωής που περνάει σαν παραμύθι από γενιά σε γενιά μεταλαμπαδεύοντας παραδόσεις και θρύλους, αξίες και ιδανικά, ιστορικά γεγονότα και τοπικές αφηγήσεις που πρέπει να μείνουν ζωντανές και αναλλοίωτες μέσα στο χρόνο θυμίζοντας μας τι πάει να πει μάνα, πατέρας, αδερφός, φίλος, Άνθρωπος…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s