Τα πορφυρά ποτάμια του αίματος…

«Είμαστε οι άρχοντες, είμαστε οι σκλάβοι. Είμαστε παντού, δεν είμαστε πουθενά. Είμαστε οι Χωρομέτρες. Εξουσιάζουμε τα Πορφυρά Ποτάμια.»

Τόσο καιρό μου έλεγαν όλοι να διαβάσω Ζαν-Κριστόφ Γκράνζε και να ξεκινήσω από τα «Πορφυρά ποτάμια«. Κάθε φορά, λοιπόν, που έμπαινα σε ιστοσελίδα βιβλιοπωλείου για να κάνω παραγγελία είχα στο μυαλό μου να πάρω το συγκεκριμένο βιβλίο ή οποιοδήποτε άλλο δικό του. Τελικά άλλα ήθελα και άλλα αγόραζα. Ώσπου έφτασε η πολυπόθητη στιγμή και εν τέλει έφτασε στα χέρια μου ένα από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Ο Γκράνζε είναι απλά ένας βιρτουόζος της πένας. Μιας πένας που δεξιοτεχνικά πλάθει τις πιο ευφάνταστες ιστορίες αστυνομικής δράσης και θριλερικής έντασης που έχουν γραφτεί ποτέ.

Πτώματα που ανακαλύπτονται κατακρεουργημένα και σε αφύσικες στάσεις. Ένας δολοφόνος που αφήνει πίσω του σώματα χωρίς εμφανή τα σημάδια της ταυτότητας τους. Σαν να θέλει να τους εξαφανίσει τους τοποθετεί με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνονται αντιληπτοί από την αντανάκλαση τους σε επιφάνειες που μοιάζουν με καθρέφτη. Ο Πιερ Νιεμάν, ένας αστυνόμος γεμάτος εμμονές και ιδιαίτερα βίαιος, αναλαμβάνει την υπόθεση που λαμβάνει χώρα στην πανεπιστημιούπολη του Γκερνόν. Παράλληλα, σε ένα μικρό χωριό μερικά χιλιόμετρα πιο μακριά, ο τάφος ενός μικρού παιδιού βεβηλώνεται και ένα σχολείο φέρει ίχνη διάρρηξης. Ο Καρίμ Αμπντούφ, ένας μοναχικός αστυνομικός και κάπως ανορθόδοξος, ανακαλύπτει ότι τα στοιχεία του παιδιού έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τα σχολικά αρχεία. Οι δύο αστυνομικοί θα ξεκινήσουν τις δικές τους παράλληλες έρευνες και όσο το μυστήριο περιπλέκεται θα συνειδητοποιήσουν πως οι δύο υποθέσεις συγκλίνουν επικίνδυνα πολύ μεταξύ τους. Πολλά τα ερωτήματα που τους βασανίζουν. Πρόκειται για ένα ψυχοπαθή δολοφόνο ή για κάποιον που ζητά εκδίκηση; Οι εκλεκτοί που διδάσκουν στο πανεπιστήμιο και τα αρχεία του τι μυστικά κρύβουν; Και τελικά ποιο σώμα είναι μέσα στο φέρετρο του μικρού παιδιού; Το κυνήγι με τον χρόνο δείχνει ανελέητο και η λύση του μυστηρίου φαντάζει αδύνατη.

«Ξεσκέπαστος μονάχα ως τους ώμους, ο άντρας ήταν γυμνός, ακουμπισμένος πλάγια στο γυαλιστερό τραπέζι. Το κορμί του ήταν μαζεμένο, λες και φοβόταν μην τον χτυπήσει κεραυνός κατά πρόσωπο. Με τους ώμους γερτούς, τον σβέρκο σκυφτό, το πτώμα είχε τις δυο γροθιές του σφιγμένες κάτω απ’ το πιγούνι ανάμεσα στα λυγισμένα του γόνατα. Το υπόλευκο δέρμα, οι ανάγλυφοι μύες, η επιδερμίδα η σκαμμένη απ’ τις πληγές προσέδιδαν στο πτώμα έναν σχεδόν αφόρητο ρεαλισμό. Ο λαιμός έφερε μακριές τομές, σαν κάποιος να ‘χε προσπαθήσει να κομματιάσει τον λάρυγγα. Φλέβες ξεδιπλώνονταν ακατάστατα κάτω απ’ τα μηνίγγια σαν φουσκωμένα ποτάμια…»

Πραγματικά τι να πεις για τον Γκράνζε; Ότι δεν μπορείς να σταματήσεις να διαβάζεις, ότι δεν αποκαλύπτει τίποτα παρά μόνο στις τελευταίες σελίδες, ότι η δράση του είναι απλά καταιγιστική, ότι τα εγκλήματα είναι αποτρόπαια, ότι γεύεσαι το αίμα των θυμάτων, ότι ανατριχιάζεις με τις περιγραφές του, ότι ταξιδεύεις με την ατμοσφαιρική γραφή του, ότι αγωνιάς μέχρι την τελευταία σελίδα; Όλα αυτά και άλλα τόσα μπορεί να γράψει κανείς για να χαρακτηρίσει το φαινόμενο Ζαν-Κριστόφ Γκράνζε. Ναι φαινόμενο. Μην απορείτε. Ένας συγγραφέας που κατάφερε να δέσει δύο φαινομενικά διαφορετικές ιστορίες με εξαιρετικά εύκολο τρόπο αφού πρώτα δημιούργησε πολλά ερωτήματα στους αναγνώστες για το πως συνδέονται μεταξύ τους αυτές οι δύο παράλληλες αφηγήσεις των Νιεμάν και Αμπντούφ. Η γραφή του είναι τριτοπρόσωπη και εκτυλίσσεται μέσα από γρήγορους ρυθμούς δράσης, αγωνίας, έντασης και πολλών ανατροπών στην πλοκή που παρασύρουν τους αναγνώστες στα αφρισμένα νερά των πορφυρών ποταμιών της ιστορίας που έχει πλάσει ο συγγραφέας.

Ο Γκράνζε έχει έναν ξεχωριστό τρόπο να καταπιάνεται με ένα θέμα ιστορικού περιεχομένου και να το μετατρέπει σε ένα ψυχολογικό θρίλερ αστυνομικής δράσης που ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία. Το θέμα που άντλησε για το ρου της ιστορίας των πορφυρών ποταμιών έχει να κάνει με την Αρία φυλή και φυσικά δεν ήταν δυνατόν να λείπουν οι αναφορές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936 και στις επιδόσεις των αθλητών της ναζιστικής Γερμανίας. Και είναι ιδιαίτερα έξυπνο το πως καταφέρνει να εκμεταλλευτεί τις όποιες πληροφορίες υπάρχουν σχετικά με εκείνους τους αγώνες προκειμένου να πλέξει στο μυαλό του ίσως την πιο σύνθετη και πιο τρομακτική πλοκή που θα κάνει να αναδυθεί το κακό που παραμονεύει στη φύση του ανθρώπου. Οι ήρωες του είναι μοναχικοί, αντισυμβατικοί, εξόριστοι αλλά καθημερινοί και ενδιαφέροντες χαρακτήρες με τις δικές τους αγωνίες, τα δικά τους πάθη, τις θετικές και αρνητικές πτυχές της προσωπικότητας τους και με μια διαρκή εσωτερική αναζήτηση. Μπορεί τα μυθιστορήματα του Ζαν-Κριστόφ Γκράνζε να είναι πολυσέλιδα και ίσως να φαντάζουν τρομακτικά λόγω όγκου αλλά η ευστροφία της γραφής του τα κατατάσσει σε εκείνα τα αναγνώσματα που τα χαρακτηρίζει η γρήγορη εναλλαγή των σελίδων-το λεγόμενο page turner-που ωθούν τον αναγνώστη να διαβάζει χωρίς διακοπή κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία τους λέξη.

Ένας ανατρεπτικός συγγραφέας που μας ταξιδεύει στην ατμοσφαιρική Γαλλία μέσα από σκοτεινές και μυστηριώδεις υποθέσεις με κοινωνικές προεκτάσεις χαρίζοντας μας απολαυστικές στιγμές ανάγνωσης. Ο μυθοπλαστικός κόσμος του Γκράνζε απλώνεται μπροστά μας ρέοντας μέσα στο κατακόκκινο χρώμα των αιμάτινων γραμμών που χαρακτηρίζουν τα βιβλία του παρασύροντας μας στη δίνη της αγωνιώδης και ανατριχιαστικής πλοκής τους.

«Προσπάθησε να φανταστεί ένα τέρας ικανό να υποβάλει κάποιον σε τέτοια μαρτύρια. Προσπάθησε να οραματιστεί τη σκηνή απ’ τη σκοπιά του τρίτου ματιού. Δεν είδε τίποτε. Ούτε πρόσωπο ούτε σιλουέτα. Σκέφτηκε τότε τον βασανιζόμενο, ό,τι εκείνος θα μπορούσε να δει, όσο πάλευε με τον θάνατο και τον πόνο. Είδε άγριες κινήσεις, χρώματα καφετιά, χρώματα της ώχρας, κόκκινα. Μια αφόρητη θύελλα από χτυπήματα, φωτιά, αίμα…»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s