Ο λευκός ποταμός φλέγεται-John Verdon-Εκδόσεις Διόπτρα (review)

Το έθνος μας νοσεί από καρκίνο. Ένα καρκίνο που έχει διαποτίσει τη κοινωνία μας με πολλούς τρόπους σε διάστημα πολλών ετών. Η πυρπόληση μιας σημαίας. Η κατάργηση των κανόνων ένδυσης στα σχολεία μας. Η εξύβριση του στρατού, της κυβέρνησης, της επιχειρηματικής ραχοκοκκαλιάς της χώρας μας από τη κινηματογραφική παραγωγή του Χόλιγουντ. Η κυριαρχία της χυδαιότητας. Ο εξευτετελισμός των θρησκευτικών ηγετών. Ο εκθειασμός του εγκλήματος στη ραπ μουσική. Ο πόλεμος ενάντια στα Χριστούγεννα. Η τρομερή αποσάθρωση της εξουσίας. Η παιδαριώδης εντύπωση ότι όλα επιτρέπονται…

Στο Γουάιτ Ρίβερ ξεσπούν αναταραχές όσο πλησιάζει η επέτειος θανάτου ενός μαύρου αυτοκινητιστή, ο οποίος είχε πυροβοληθεί σε μπλόκο της αστυνομίας. Η φυλετικά πολωμένη πόλη θυμίζει μπαρουταποθήκη, αντιμέτωπη με οργισμένες διαδηλώσεις, εμπρηστικές επιθέσεις και λεηλασίες.
Μέσα στη γενική αναταραχή, ένας αστυνομικός πέφτει νεκρός από τα πυρά κάποιου ελεύθερου σκοπευτή. Οι τοπικές αρχές προσεγγίζουν τον ντετέκτιβ Ντέιβ Γκάρνεϊ, τον άνθρωπο με τις περισσότερες διαλευκάνσεις ανθρωποκτονιών στο τμήμα της Νέας Υόρκης, ζητώντας του να διεξάγει μια ανεξάρτητη έρευνα για τον μοιραίο πυροβολισμό.
Η κατάσταση στο Γουάιτ Ρίβερ εκτροχιάζεται ολοκληρωτικά, καθώς σημειώνονται κι άλλοι φόνοι που μοιάζουν με αντίποινα. Όταν ο Γκάρνεϊ αμφισβητεί τα αίτια αυτής της αιματοχυσίας και εστιάζει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε φόνου, η αποστολή του ξαφνικά ανακαλείται.

Εκείνος όμως αρνείται να παραιτηθεί από την υπόθεση. Ακολουθεί επικίνδυνα μονοπάτια που απειλούν να ξεσκεπάσουν μια ασύλληπτη πλεκτάνη, αποκαλύπτοντας ότι τίποτε στο Γουάιτ Ρίβερ δεν είναι όπως φαίνεται…

Στο αστυνομικό αυτό μυθιστόρημα ο συγγραφέας   John Verdon αγγίζει με μαεστρία  ένα διαχρονικό αλλά και εξαιρετικά επίκαιρο, τόσο πολιτικά όσο και  κοινωνικά ζήτημα  καταφέρνοντας να το  ερμηνεύσει και να το παρουσιάσει  στους αναγνώστες  με εικόνες, συναισθήματα και ζωντάνια, δίνοντας μας παράλληλα να καταλάβουμε και να νιώσουμε και εμείς μια κατάσταση που είναι σχεδόν εκτός ορίων. Μια κατάσταση που ξεφύγει από τα στενά όρια του μυθιστορήματος ακριβώς γιατί βλέπουμε στοιχεία της στο σύγχρονο κόσμο και στη κοινωνία μας.

Η πόλη του Γουάιτ Ρίβερ, στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, είναι σαν μια νάρκη που περιμένει κάποιος να τη πατήσει για να εκραγεί. Οι διαμάχες ανάμεσα στους μαύρους και στους λευκούς έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τα πλαίσια του ανεκτού. Και όλα αυτά διότι πλησιάζει η επέτειος θανάτου ενός μαύρου αυτοκινητιστή, που έπεσε νεκρός από τα πυρά κάποιου λευκού αστυνομικού. Και οι δυο πλευρές κινούνται σε τεντωμένο σκοινί. Διαδηλώσεις, καταστάσεις γεμάτες ένταση, δηλώσεις και από τις δύο πλευρές , έτοιμες να κόψουν το σκοινί στα δύο. Ο αρχηγός της αστυνομίας, Ντελ Μπέκερτ, μοιάζει  αποφασισμένος όσο  ποτέ άλλοτε, να καταστείλει  καθετί και καθέναν που απειλεί την ηρεμία της πόλης.

Η άσχημη αυτή επέτειος έρχεται να ολοκληρωθεί με τη δολοφονία ενός λευκού αστυνομικού, ο οποίος βρισκόταν τη συγκεκριμένη στιγμή  στη διαδήλωση προκειμένου να διαφυλάξει την ηρεμία ανάμεσα στα πλήθη. Αλλά και στη προσωπική του ζωή, πολεμούσε όπως μπορούσε (στο παρασκήνιο πάντα- διότι παντού υπάρχουν δικτυωμένοι αυτοί που θέλουν να κυριαρχήσει το χάος), να εμποδίσει την αδικία που προκαλούσαν όλοι αυτοί που τους συνέφερε να ξεφύγουν τα πράγματα από κάθε έλεγχο. Ο θάνατος του προήλθε από κάποιο ελεύθερο σκοπευτή. Ο τρόπος που γίνεται δείχνει ότι όλα ήταν προσχεδιασμένα. Στη συνέχεια γίνονται και άλλοι φόνοι  όπως η  ανατριχιαστική δολοφονία δύο μαύρων, που ήταν μέλη της οργάνωσης ΕΜΑ, που μοιάζουν να είναι εκδίκηση, αντίποινα η μια ομάδα προς την άλλη. Είναι όμως; Ή όλα είναι ένα ψέμα;

Εξουσίες διακυβεύονται, θέσεις και καρέκλες τρίζουν, η αλήθεια είναι τρομακτική. Έτσι καλείται  από τον περιφερειακό εισαγγελέα  Σέρινταν Κλαιν, ο Ντέιβ Γκάρνεϊ, ένα ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης, ο άνθρωπος με τις περισσότερες διαλευκάνσεις φόνων στο βιογραφικό του, ο οποίος τώρα  έχει αποσυρθεί σε ένα σπίτι στα εξοχικά προάστια της Νέας Υόρκης μαζί με τη γυναίκα του τη Μαντλίν. Ο Γκάρνεϊ αμφισβητεί τα αίτια αυτής της αιματοχυσίας και εστιάζει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε φόνου με αποτέλεσμα να τον βγάλουν από την υπόθεση αφού θεωρείται σύμφωνα με τα στοιχεία λήξασα. Ο δολοφόνος είναι πια γνωστός. Εκείνος όμως δεν πτοείται αλλά ούτε και τα παρατάει. Προσπαθεί μόνος του με την ανεπίσημη  βοήθεια συναδέλφων να φτάσει στη λύση του μυστηρίου. Γιατί για εκείνον, όλα όσα έχουν συμβεί είναι προσχεδιασμένα και κατασκευασμένα, έτσι ώστε να αποπροσανατολίσουν τους πάντες.

Το αν θα καταφέρει να ξεσκεπάσει τη πλεκτάνη ή θα επέλθει η ολοκληρωτική καταστροφή, το αφήνω να το διαβάσετε. Για μένα είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα άκρως επίκαιρο και δυναμικό. Η αφήγηση του είναι εκπληκτικά δυνατή. Καταφέρνει να συνδυάσει το κλασσικό νουάρ μυθιστόρημα  με το αστυνομικό θρίλερ, θίγοντας όμως και περνώντας μηνύματα κοινωνικά και πολιτικά.

Χρησιμοποιεί την αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο. Ο τρόπος γραφής του είναι μεστός και ολοκληρωμένος, χαρακτηρίζεται από  αντικειμενικότητα και ζωντάνια… και μας δίνει  τη δυνατότητα ως αναγνώστες να αντιληφθούμε τα γεγονότα μέσα από τη δική μας σκοπιά. Δημιουργεί εικόνες για την κάθε σκηνή που αφηγείται, είτε πρόκειται για μια ανατριχιαστική σκηνή φόνου, είτε για ένα ήρεμο απόγευμα στην αγροικία του την ώρα που απολαμβάνει το φαγητό του με τη γυναίκα του. Δημιουργεί αντιθέσεις, τις οποίες μας τις προσφέρει απλόχερα. Τις ζούμε μέσα από το αφήγημα του. Από τη μια μας παρουσιάζει την ηρεμία από την άλλη την ένταση. Για μένα αυτή η εναλλαγή είναι άκρως ενδιαφέρουσα, διότι με το τρόπο αυτό κάνει τον αναγνώστη να μη βαριέται σε κανένα σημείο.

<<Η οδύνη είναι κομμάτι  της ζωής. Το σημαντικό είναι να μη το βάλεις στα πόδια για να την αποφύγεις. Ή να της επιτρέψεις να σε σπρώξει σε λανθασμένες κινήσεις.>>

Ο συγγραφέας περιγράφει τη προσωπικότητα του ντετέκτιβ Γκάρνει που είναι και ο πρωταγωνιστής με  τρόπο αληθινό και ανθρώπινο, δίνοντας μας να καταλάβουμε ότι είναι ένας ήρωας-άνθρωπος  της διπλανής πόρτας. Ένας άνθρωπος που προβληματίζεται εύλογα, που φοβάται, που σκέφτεται τα πάντα αλλά κυρίως δοκιμάζει τα όρια του και που μπορεί να τα φτάσει. Μας τον περιγράφει σαν τον γνωρίζαμε από πάντα. Το ίδιο κάνει και με όλα τα πρόσωπα τα οποία χρησιμοποιεί στο μυθιστόρημα του. Νιώθουμε τη σύνδεση, τους βλέπουμε μέσα από τα μάτια του.

Ένα αστυνομικό θρίλερ που ανεβάζει την αδρεναλίνη αλλά και τη σκέψη μας στα ύψη. Περίπλοκο και συναρπαστικό. Ποικίλο και ανατρεπτικό. Αριστουργηματικό. Ο Verdon έχει μια οξυδέρκεια την οποία πραγματικά χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά, προσφέροντας μας με αυτό το μυθιστόρημα αφενός τροφή για σκέψη σε βαθύτερα θέματα της σύγχρονης κοινωνίας και αφετέρου  αναγνωστική  απόλαυση, διότι πάνω από όλα έχουμε ένα βιβλίο στα χέρια μας το οποίο τα έχει όλα. Εικόνες, πλοκή, αγωνία, ένταση, αντιθέσεις, προβληματισμούς,  συναίσθημα. Όλα σε βαθμό υπερθετικό.

Ένα μυθιστόρημα που θα λατρέψετε!!


Το βιβλίο του John Verdon «Ο λευκός ποταμός φλέγεται» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s